ได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรให้ความรู้เรื่องการอนุรักษ์ป่า

   2 จากเรื่องราวของ Blog ที่แล้วที่ผมได้เล่าถึงในเรื่องของการได้รับเกียรติ จากผู้บริการในจังหวัดได้เล็งเห็นปัญหาการตัดไม้ทำลายป่า และการเข้าแทรกแทรงพื้นที่ป่าในพื้นที่ห่างไกลซึ่งชาวบ้านในบริเวณนั้นไม่ได้รับการศึกษาเกี่ยวกับผลกระทบของการตัดไม้ทำลายป่า และการปลุกไร่เลื่อนลอย นั้นสามารถสร้างผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมโดยรวมแบบไหนบ้าง ผมจึงได้เตรียมบทความ รูปภาพ และสื่อต่างๆ เพื่อนำไปกระจายความรู้ให้กับชาวบ้านให้มากที่สุด

6

เมื่อผมถึงที่พักแล้วชาวบ้านก็ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น ชาวบ้านเหมือนจะแปลกใจที่มีคนจากต่างถิ่นเข้ามาอาจเพราะที่นี่ไม่ค่อยมีคนจากที่อื่นเข้ามาบ่อยนัก พวกเราไม่ได้มาแค่ให้ความรู้กับชาวบ้านเท่านั้นยังนำขนมเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มที่ได้รับบริจาคมาแจกให้กับชาวบ้านอีกด้วย เรามาถึงก็เป็นช่วงเย็นแล้วชาวบ้านที่นี่ต่างที่รู้กันว่านอนค่อนข้างเช้า 2 ทุ่มก็ปิดไฟนอนกันหมดแล้ว พวกเราเมื่อเก็บของเสร็จก็ต้องพักผ่อนเพราะเหนื่อยล้ากับการเดินทางมาตลอดทั้งวันแล้ว แต่แอบเสียดายที่นี่ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์จึงอดแทงบอลกับเว็บประจำอย่าง Sbobet พออาบน้ำเสร็จผมก็ขอตัวนอนเลย

5

พวกเราตื่นกันประมาณ ตี 5 ซึ่งเป็นเวลาปรกติที่คนในหมู่บ้านตื่นขึ้นมาทำกิจวัตประจำวัน ส่วนมากชาวบ้านที่นี่จะปลูกผัก และผลไม้กันเป็นส่วนใหญ่บางบ้านก็เลี้ยงสัตว์  หาของป่ามาขาย เมื่อพวกเรารวมกลุ่มกันครบแล้วก็เริ่มตั้งเต๊นขึ้นเพื่อจัดวางอุปกรณ์จัดแจงโต๊ะเก้าอี้ ไม่นานชาวบ้านก็มารวมตัวกัน จากการประมาณด้วยสายตาแล้วมีคนมาร่วมรับฟังประมาณ 200 กว่าคนจากการสอบถามหัวห้๫มู่บ้านแล้วว่าที่นี่มีประชากรอยู่อาศัยกันประมาณ 100 ครัวเรือนหรือประมาณ 300 คน นับว่าได้ผลตอบรับดีพอสมควร

10

ผมเริ่มจากการอธิบายถึงผลกระทบของการตັดṌม้ และการทำไร่เลื่อนรอย ว่าปัญหาที่จะตามมานั้นมันใหญ่หลวงแค่ไหน และบอกถึงปัญหาของเหล่านายทุนที่เข้ามาใช้ชาวบ้านเป็นเครื่องมือในการรุกล้ำตักตวงผลประโยชน์ในพื้นที่ จนเกิดความเสียหายมหาศาลต่อประเทศชาติ ด้วยการยกตัวอย่างจากภาพถ่ายในสถานที่ต่างๆ ที่ผม และคณะได้ไปเก็บข้อมูลในหลากหลายพื้นที่ในประเทศเพื่อนำมาบรรยายเปรียบเทียบให้เห็นมากขึ้น หลังจากที่บรรยายให้ความรู้เสร็จสิ้นก็กินเวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง โดยชาวบ้านก็มีการตอบรับที่ดีมีการซักถามข้อสงสัยมาหลายข้อ

11

ต่อมาเราก็ได้ทำการแจกเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม หนังสือ และอุปกรณ์การเรียนเช่นเครื่องเขียนกระดาษที่ได้รับการบริจาคมาให้กับชาวบ้าน ซึ่งเราก็เต็มใจทุกครั้งที่ได้ทำงานนี้ถึงมันจะเหนื่อยแต่ก็ภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการรักษาผืนป่าให้อยู่คู่กับประเทศต่อไป Blog นี้ก็ขอจบเพียงเท่านี้ แล้วเจอกันในเรื่องถัดไปที่ผมจะนำมาแชร์นะครับ